~ De scopie en voorbereidingen ~

~ De scopie en voorbereidingen ~

Bij de ziekte van Crohn hoort van tijd tot tijd een coloscopie. Nu ik ruim 3 maanden geen medicatie meer gebruik, is het verstandig om een kijkje te nemen hoe alles er vanbinnen uitziet.

Bij de voorbereidingen voor een scopie hoort helaas ook het gebruik van een laxeermiddel. Dit zorgt ervoor dat de darmen schoon en leeg zijn, zodat het onderzoek goed kan verlopen.

Een aantal dagen voor de scopie is het belangrijk geen voedsel met pitten/zaden te eten, dit zou de endoscoop kunnen verstoppen.

De dag voor het onderzoek, voor mij op donderdag, mocht ik na ontbijt en lunch niets meer eten. Om 4 uur ’s middags nam ik dan 2 tabletjes, dit is ook al een laxeermiddel. Hier merk ik meestal niets van, behalve dat mijn buik begint te rommelen. Om 8 uur gaat echt beginnen en neem ik het eerste zakje laxeermiddel. Het stelt op zich allemaal niet zoveel voor, maar het is gewoon heel vervelend dat laxeren. Een smerige bezigheid, laten we het daar maar op houden. Na het innemen van het laxeermiddel is het belangrijk goed te blijven drinken. Er is altijd een voorgeschreven hoeveelheid die binnen een paar uur na inname moet worden gedronken.

Even na 11 uur ga ik naar bed, dit keer gaat het dit keer niet zo goed. Normaal gesproken gebruik ik het middel Picoprep, nu kreeg ik Picolax. Uiteraard zoals met alle vervangende (goedkopere) medicatie zou het hetzelfde moeten zijn, maar ook hierbij merk ik dat het niet zo is.
Bij dit middel merk ik dat mijn buik heel lang onrustig blijft en ik blijf ook ’s nachts naar de wc gaan, inclusief een ongelukje helaas. Met Picoprep is dit zodra ik stop met drinken binnen een half uur over. Bij een eventuele volgende scopie zal ik duidelijk bij de apotheek aangeven dat ik geen vervangende middelen meer wil krijgen.

Door deze gebroken nacht, voel ik me behoorlijk slecht. Deze keer is het onderzoek ook pas gepland aan het einde van de middag om 4 uur. Dit betekend in dit geval bijna 30 uur zonder eten en dit begin ik toch wel te merken.

De 2e keer laxeren staat volgens het schema gepland om 12:00. Dit durf ik niet aan, omdat het vannacht ook zo lang aanhield en ik nu bijna een uur in de auto moet zitten. Ik besluit om rond half 11 al te beginnen in de hoop dat het nu beter zal gaan. Gelukkig gaat het nu inderdaad beter en heb ik geen ongelukjes in de auto. Wel voel ik me nog beroerder dan vanmorgen en probeer ik in de auto zoveel mogelijk te slapen.

We zijn ruim op tijd van huis vertrokken. Om eventuele files te ontwijken en tijd te hebben voor voldoende pitsstops mocht het nodig zijn. Van beide hebben we geen last en we komen veel te vroeg bij het ziekenhuis aan.
Het is prachtig weer, dus blijven we nog even buiten zitten en genieten we van de zon.

Eenmaal in de wachtkamer blijken de onderzoeken ook nog eens uit te lopen. Ondertussen heb ik onwijs honger gekregen!

De scopie verloopt verder goed. Ik krijg altijd een roesje, in verband met mogelijk oprekken van de vernauwing in mijn darmen.
Op de uitslaapkamer komt mijn arts ook nog even langs. Hij verteld dat alles er goed uit zag, maar ik ben zo wazig van het roesje, dat hij het daar bij laat. We praten verder met mijn volgende afspraak over anderhalve week.

Eenmaal thuis vanuit het ziekenhuis crash ik op de bank met een boterham en kijk ik nog even Netflix. Ik voel me redelijk goed. Waar ik alle vorige keren direct mijn bed ik kroop en moest slapen, heb ik nu veel minder last van het roesje. Misschien heeft het te maken met dat mijn conditie is verbeterd ten opzichte van de vorige keren. Wel ga ik op tijd naar bed.

The aftermath …

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *