~ Juli ~

~ Juli ~

Juli was een spannende maand. Hij stond, ik zeg helaas, in het teken van Crohn. Na aanhoudende klachten had ik aan het begin van de maand een scopie, met helaas teleurstellend nieuws …

Maar we beginnen de maand met een mooie positieve noot. In mei schreef het magazine Runnersworld een actie uit op Instagram om je hardloopmotivatie te delen. Dit deed ik en deelde deze op Wereld IBD Dag. Lees hier meer …
Mijn post werd als een van de 20 uitgekozen en kwam in het zomernummer van het magazine te staan. Stiekem ben ik hier toch wel een beetje heel trots op.

Na de aanhoudende klachten in mei/juni werd het helaas toch wel duidelijk dat de Crohn zeer waarschijnlijk weer actief zou zijn. Op 8 juli had ik dan ook een scopie en hier uit bleek helaas dat de ziekte de ziekte weer actief is en dat ik weer zal moeten starten met het gebruik van medicatie.
Dit was even een baal-moment. Niet dat ik het niet had verwacht, de voortekenen waren er al, maar toch blijft het een tegenvaller.

Ik schreef een uitgebreide update, die lees je hier, over de scopie en het verdere medicatie plan. En hier lees je meer over mijn eerste infuus.

Deze maand liep ik slecht 72 kilometer. Dat valt erg tegen. Dit kwam helaas niet alleen door Crohn. 19 juli ging ik tijdens het trailrunnen door mijn enkel. Dit was helaas een serieuze verzwikking en hier zal ik voorlopig nog wel even last van houden. Het heeft bijna 2 weken geduurd voordat ik er weer mee durfde te hardlopen. Voorlopig niet trailrunnen en korte afstanden lopen op het asfalt.

Wel liep ik begin van de maand een PR op de 5km: 30:12:9
Ontzetten blij mee en trots op. Het was een loopje wat helemaal nergens op sloeg, maar met dit resultaat mag ik niet klagen.

View this post on Instagram

~ Eeeh … sja … hoe dan? ~ Zo’n loopje waar helemaal niets aan klopt en dan eindigt in een pr, maar hoe dan? Vanmorgen was ik niet vroeg, maar op tijd uit bed om een rondje te gaan trailen. Bah, regen! 🌧 Niet de motivatie om dat vandaag aan te kunnen, kruip ik op de bank met een serie, in de hoop dat het nog droog wordt voor een klein rondje asfalt. Eenmaal de motivatie gevonden om ook echt te gaan als het soort van droog is, laat ik mijn telefoon thuis. Want he, net nieuw en nog steeds regenwolken. Dan maar geen podcast vandaag, maar een muziekplaylist van m’n horloge. Sta ik buiten: jammer joh, geen playlist. Uiteraard net te ver buiten voor een wifi verbinding, oke dan maar niet. 😑 Eenmaal in de eerste kilometer en ik loop best lekker, kijk ik om m’n horloge: 8:35 min/km. πŸ€” Eeh … ik ben niet snel, maar dat loop ik op dat moment zeker niet. Oke, laat maar, niet meer op letten, gewoon gaan met die banaan. 🍌 Kilometer 3: zoveel buikpijn dat het lijkt of er iets gaat exploderen. πŸ’© Omkeren of stoppen heeft toch weinig zin meer, want ik zal toch naar huis moeten. Niet teveel aan denken en gewoon doorgaan. Kilometer 4: ik moet nu echt echt echt naar de wc, dan toch nog maar iets versnellen en m’n rondje bijna letterlijk eindigen op de deurmat. Ondertussen druipend van het zweet en zo rood als een tomaat, want domme keuze nummer zoveel, shirt met korte mouwen aan getrokken. πŸ… Nog 250m: beseffend dat je al een pr aan het lopen bent, toch nog sprinten, wie weet is de 30min nog haalbaar … πŸ₯΅ Helaas niet, maar toch 30:12 ben ik heel blij mee!! #proudtowearmycrohn πŸ’œ #crohnie #crohn #ziektevancrohn #crohnsdisease #crohnswarrior #ibd #ikenIBD #nevergiveup #runningismytherapy #runhappy #garminnederland #beatyesterday #instarunners #instarunner #runnersofinstagram #hardlopen #running #run #ikloophard #nevernotrunning #sundayrunday #pr #5kpr #motivation

A post shared by Proud to wear my Crohn (@proudtowearmycrohn) on

Weinig gesport, maar wel heel veel Halo gespeeld deze maand …

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *