Oktober was een beetje een rare maand, maar die eigenlijk ook zo voorbij was.

Allereerst wil ik nog even stilstaan bij het overlijden van Yvette. RTL Nieuws schreef een eerbetoon.

Vreselijk vind ik alleen de eerste zin van haar moeder: Er zullen vast negatieve reacties komen op dit verhaal ….
Onbegrijpelijk dat het moet in deze tijd, wat voor een nare reacties er ook worden geplaatst naar aanleiding van dit artikel. Plaatsvervangende schaamte voor dit soort mensen.

Dit hoort er helaas bij tegenwoordig, maar een ieder heeft recht op zijn eigen mening.

Persoonlijk hecht ik dan de meeste waarde aan het feit hoe ik haar heb leren kennen. Een lieve, positieve, humoristische strijder. Opgeven is nooit een optie geweest en ze is in mijn ogen strijdend ten onder gegaan.
Ongeacht wat de rest van de wereld van de hele situatie mag denken, ze is veel te vroeg heen gegaan. Het is een vreselijke verlies, maar geloof wel dat ze nu rust heeft en dat het goed is nu.

Ook deze maand stond helaas weer in het teken van corona. Dit zal nog wel lang zo blijven, maar helaas waren er weer maatregelen nodig.
Het is jammer hoeveel onrust dit overal brengt. Dat mensen zo onredelijk kunnen zijn.

Oktober was verder niet heel interessant. Ik had 2 wat mindere weken met hardlopen, maar uiteindelijk liep ik toch nog 111km. Waarvan ook 5x een afstand van 15km, dat voelde wel heel goed.

De laatste week was ik vooral ook heel erg moe. Komende week is het weer tijd voor een infuus, dus misschien is dat de reden?

Related Posts

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *