Week #17 – 22

Dit is een hele rare, lange, misschien niet helemaal samenhangende recap. De afgelopen weken zaten vol ups en downs, highs en lows. Er waren veel momenten waarin ik soms niet meer wist wat ik met mezelf aan moest. Toch ben ik er weer sterker van geworden. Terwijl ik dit stukje schrijf en terugkijk op het onderstaande, voel ik dan ook wel weer een beetje trots. Ik kom er wel, er is altijd licht aan het einde van de tunnel, de zon schijnt achter de wolken!
Hier onder een aantal dagen uit de afgelopen weken. Er zijn een aantal dagen waar ik al wel iets geschreven had, andere dagen heb ik nu alsnog aangevuld.

Maandag 22 april
De grote dag is aangebroken … De Halve van de Haar.

Dinsdag 23 april
The day after …
Helaas kom ik er ’s morgens achter dat ik echt de verkeerde medaille heb gekregen. De medailles zelf zijn allemaal hetzelfde, het verschil zit hem alleen in het lint wat eraan zit. Ik heb een medaille gekregen van de 10km. Gisteravond had ik er al vraagtekens bij gezet, maar vandaag zie ik op facebook mensen die de 10km hebben gelopen en een medaille hebben met de halve op het lint. Ik stuur er direct een bericht uit en ik hoop dat er nog iets aan te doen valt. Dat ik in ieder geval een ander lint kan krijgen.

Enorm balen!

Ik heb verschrikkelijk slecht geslapen. Misschien wel door al isotone drankjes ed. die ik gister allemaal op heb. Koolhydraten overschot, ik heb geen idee. Ondanks de slechte nacht ben ik toch op tijd uit bed en voor m’n gevoel ook nog wel redelijk fit. Ik breng de dag door met op de bank zitten/relaxen en rustig wat huishouden doen. In het weekend heb ik op Netflix een paar afleveringen Friends zitten kijken en deze serie is voor vandaag ook wel ideaal. 1 aflevering Friends kijken en dan weer iets opruimen/schoonmaken enz.
Mijn benen voelen ’s morgens wel wat stijf, maar de echte spierpijn slaat pas rond een uur of 3 toe. De trap af komen wordt vanaf dat moment met de minuut lastiger. ’s Avond heb ik wel een beetje spijt dat ik de rest van de week gewoon moet werken. Vermoeidheid slaat nu toe en ik vervloek mezelf een beetje dat ik niet gewoon de hele week vrij heb genomen.

Post halve marathon gifts

Woensdag 24 april
De wekker had ik graag door het raam willen gooien vanmorgen, ik mag weer aan de slag. De trap af gaat met veel moeite en ik neem de lift op werk. Op mijn bureau vind ik een lief gebaar van mijn collega’s:

De dag verloopt nog wel redelijk goed. Ik heb wel moeite met de hele dag concentratie volhouden, maar ik krijg nog wel redelijk wat werk gedaan. Eenmaal thuis ben ik wel redelijk gesloopt.

Donderdag 2 mei
M’n eerste rondje hardlopen na de Halve van de Haar, 5km.

Zondag 5 mei
Vandaag vieren wij de vrijheid met een goed biertje!

Maandag 6 mei
De aftermovie staat vandaag online:

Bij vlagen kan ik er nu af en toe trots op zijn dat ik hem heb uitgelopen. Toch geeft het me nog steeds niet de euforie die ik me had voorgesteld de afgelopen maanden. Hierdoor heb ik mezelf ook nog steeds niet kunnen motiveren om een verslag te schrijven.

Dinsdag 7 mei
Een kort rondje van 5km hardgelopen vandaag. Niet op m’n horloge gekeken, gewoon lekker gaan lopen. Dit gaf een goed gevoel en motivatie. Donderdag 7.5 km en van het weekend weer een keer 10km denk ik.

Woensdag 8 mei
In de trein, onderweg naar het ziekenhuis, na een halve dag werken.
Vandaag lijkt een dag van reflectie, hoe dat komt, ik weet het niet. Ook al werk ik geen hele dag, er komt boven verwachting veel uit mijn handen vandaag. Het gaat ook goed, wat erg fijn voelt.

Ik ben ook erg blij met mijn kleine rondje van gisteren. Tijd/snelheid los laten en gewoon gaan lopen omdat ik het leuk vind. Dit gaat voorlopig even de insteek worden, om weer terug te komen in de goede flow. Misschien dat ik op die manier het zwarte gat na de halve marathon een beetje kan vullen. Je hoort en leest daar wel eens verhalen over, van hardlopers die na een marathon in een zwart gat vallen omdat het doel van trainen is weggevallen. Nu wil ik mijzelf absoluut niet op een lijn plaatsen met een marathonloper, maar het gevoel snap ik wel een beetje. Vooral omdat ik nog steeds het gevoel van teleurstelling niet helemaal opzij kan zetten.
Opnieuw inschrijven voor een halve marathon en revanche nemen zou de meest logische oplossing lijken, maar op dit moment is dit voor mij niet de passende oplossing. Lopen omdat ik het leuk vind en m’n afstanden opschroeven. Ik zou het fijn vinden als ik gewoon op een willekeurige zondagmiddag even een loopje van 20+ kilometers kan doen.
Verder ben ik wat meer aan het kijken naar trailruns en trails in het algemeen. Ik heb al een aantal (weg)wedstrijden ingeschreven dit jaar, ook stonden er al een aantal op de planning waarvoor ik nog niet ingeschreven ben. Graag wil ik deze gaan vervangen door een trail waar dit mogelijk is. Ook al heb ik nog niet veel trails gelopen is dit wel waar ik op dit moment echt gelukkig van kan worden.

Donderdag 9 mei
7.5km hardlopen

Dinsdag 14 mei
10km hardlopen

Dinsdag 21 mei
10km hardlopen

Donderdag 23 mei
10km hardlopen

Zondag 26 mei
De Loop van Leidsche Rijn
15km, 1:50:08
Ik start achteraan en ik finish achteraan, maar ik geniet van begin tot eind. Tussen 11 en 12km heb ik een kleine dip, maar verder loop ik fijn. Ingeschreven op 1:50:00, dus perfect gelopen naar verwachting.
Fijn evenement, goed georganiseerd!

Leave a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *